Nina NEE is niet moe - peuter versje

Nina Nee is niet moe ©


	Nina Nee ligt in haar bedje. Mama leest een boekje voor, zingt een liedje, geeft een kusje en zegt: ‘nu gaan slapen hoor.’
	Nina ligt onder de deken met haar knuffel en haar speen, maar ze vindt het niks gezellig, O, wat voelt ze zich alleen.
	‘Mama,’ roept ze, ‘mama wacht! ‘t is zo donker in de nacht. Er zit een spook bij het gordijn. Ik durf echt niet alleen te zijn.’
	Mama jaagt het spook de deur uit en doet een klein lichtje aan. ‘Kom,’ zegt ze, ‘ga lekker liggen, ik denk dat het nu wel zal gaan.’
	Maar het gaat nog niet met Nina. Haar oogjes zijn nog lang niet moe. ‘Mam,’ roept ze, ‘mag ik nog even met jou naar beneden toe?’
	‘Nee,’ zegt mama, ‘‘t blijft geen feest, ‘t is nu al acht uur geweest. In je bedje, huppakee, jij gaat echt niet met me mee.’
	‘Nina Nee die snikt het uit ‘Mama je moet blijven. Ik heb buikpijn, alsjeblieft kun je niet even wrijven?’
	‘En ik moet een grote plas, een plas op de wc.’ Ze kijkt haar mama smekend aan. ‘Ga je dan even mee?’
	‘Na een plas en een slok water ligt kleine Nina even later in haar bedje en ze gaapt… Ssstttt, Ik geloof dat ze nu eindelijk slaapt.’

SLECHTE SLAPER?

Is je kind een slechte slaper? Probeer het dan eens met de volgende tips
•	Begin de avond rustig, doe geen drukke spelletjes met je kind, net voor het naar bed gaat.
•	Houd een vast ritueel en een vaste bedtijd aan, zodat je kind precies weet waar het aan toe is.
•	Zeg duidelijk dat ze* nu moet gaan slapen, gebruik niet teveel woorden en blijf rustig. Slapen kun je niet dwingen. Probeer dat dan ook niet.
•	Laat jezelf niet opfokken, daar gaat je kind echt niet sneller van slapen en je eigen avond wordt zo ook verpest.
•	Als je kind roept, ga dan naar haar toe en laat haar niet bij je komen. Als ze eenmaal uit bed is, is het moeilijker voor haar om weer in slaap te komen.
•	Ga even bij haar zitten, desnoods liggen en stel het gerust.
•	Begint ze weer te roepen, ga dan op of naast het bed zitten en lees bijv. een boek, zonder op de vragen en opmerkingen van je kind in te gaan. Zo ben je toch dichtbij, maar is het wel duidelijk dat je er niet zit voor een gezellig praatje.
•	Je kan de afstand steeds een beetje vergroten. Als dit lukt kun je af en toe even opstaan en wat gaan rommelen boven, zodat je toch nog in de buurt bent.
•	Zet een eierwekkertje naast het bed. Begin met 3 min. , dan 5, 8, 12, 15, 20. Zeg dat je pas weer komt als het eierwekkertje is afgegaan. Let wel op: als de wekker op 20 min. staat, kijk dan even om het hoekje of je kindje niet in slaap gevallen is. Haal dan het wekkertje weg, anders schrikt ze weer wakker.
•	Je kunt ook met beloningsstickers werken. Als ze de afgesproken tijd haalt, krijgt je kind een sticker. Bij een aantal stickers ga je iets leuks doen of krijgt het kind iets, dat van tevoren afgesproken is.
•	Is er soms iets aan de hand waardoor het kind ‘s nachts onrustig is? Is het te koud, warm, voelt je kind zich niet lekker, is het ergens allergisch voor?
•	Zet een foto van jezelf bij het bedje van je kind.
•	Laat een klein lichtje branden.
•	Voor vroege vogels: zet een timer op het nachtlampje, als het ‘s ochtends aangaat, mag ze eruit komen.
•	Als je echt helemaal uitgeput bent van die gebroken nachten, breng je kind dan naar een oppas, zodat je één nacht lekker door kan slapen.
•	Denk ook eens aan jezelf: laat de boel de boel en slaap overdag een uurtje bij, tijdens het middagslaapje van je kind of als het naar de speelzaal is.
•	Net als bij volwassenen, heb je ochtend- en avondkinderen. Houd daar rekening mee.

Succes!
Cariet Leeuwis

Bron bij tips: Moeders vertellen, 18 problemen, 425 oplossingen, door Karin Amstutz, uitgeverij Kimio, Naarden 1996

Wil je reageren, heb je zelf ervaringen of tips met Niet Slapen? Ga naar het forum of Mail ons

Angelique de Witte

Mijn zoon Jonathan is nu 2,5 en de laatste tijd gaat het goed met zijn slaapgedrag. Hij heeft echt heel lang onze nachten tot een ramp gemaakt. Zover en zolang, dat we hem met regelmaat tussen ons in namen om zelf nog wat te rusten. Alles geprobeerd, van laten huilen tot zelf op een matras bij hem in de kamer,.enz. Niks leek te helpen. Tot ik met hem op vakantie ging en hij in een heel andere situatie zat voor 2 weken. Eenmaal weer thuis werden de nachten steeds langer en sliep hij al snel door zonder huilen. Nu moet ik hem zelfs wakker maken als hij naar de peuterspeelzaal moet. We genieten ervan, die enkele nachten tussendoor kunnen we nu wel hebben. Hij gaat ook wat later naar bed. Eerst altijd rond 19.00 en nu rond 20.00 en dan slaapt hij na een verhaaltje makkelijk in