Bo

Bo is een lief, eigenwijs en vooral bijdehand meisje van net 4 jaar. Ze heeft een kleine zus van net 1 jaar, Noa. Daar is ze helemaal gek op. Hier volgt een dag uit het leven van Bo.

Het is vroeg, nog heel vroeg zelfs. De klok heeft de 6 uur nog niet gezien, en het begint langzaam licht te worden. Bo wordt wakker en wil graag naar beneden. Maar omdat ze niet alleen wil, heeft ze een idee.

Heel zachtjes komt uit de slaapkamer wat gefluister.
Noa, ben je al wakker? Stilte volgt.
Nog maar een keer proberen dan. Nu wat harder.
Noaaaaaa, wordt eens wakker, ik roep je!
En ja hoor, het is gelukt.
Eerst wat gestommel uit het ledikantje en dan is het feest.
Noa, je bent wakker!!
Het gegiebel begint, samen met het gebrabbel van Noa.
Die vindt het allemaal maar wat gezellig! Net wakker en nu al zo veel pret.

Ik besluit toch maar in te grijpen en ga de slaapkamer van de meiden binnen.
Dat doen we dus niet meer, je zus wakker maken. Het is nog hartstikke vroeg. Ik wil je niet meer horen!
Bo: Maar, ik wilde alleen kijken of Noa wakker was!
Bo luister; ik wil je niet meer horen. Nu slapen en pas als ik het zeg, gaan we naar beneden. Afgesproken?
Bo is stil en kijkt “onschuldig” naar haar dekbed.
Bo, ik vraag je wat. Nog steeds geen reactie.
Bo, geef eens antwoord. Ik vraag je wat!
En dan heel timide en verlegen: Ik mocht toch niets meer zeggen van jou??

En daar sta je dan met je goede gedrag.

Sanne Terlouw, Schoonhoven