Dit is een ervaringsverhaal van Jeanet, moeder van twee kinderen: Luuk (11) en Myrthe (9). Drie jaar geleden bleek dat Luuk twee ontwikkelingsstoornissen heeft:  ADHD en PDD-NOS. Een bijzondere combinatie.

Een drukke autist?

Mijn kind met ADHD en PDD-NOS

Terugkijkend op mijn zwangerschap waren er eigenlijk al voortekenen. Luuk was echt extreem beweeglijk in mijn buik. Volgens mijn moeder en de verloskundige was dat heel normaal. Maar na negen maanden had ik het gevoel alsof ik een gekneusde ribbenkast had. De bevalling verliep vlekkeloos en zonder complicaties. De borstvoeding sloeg prima aan en de eerste maanden was er geen wolkje aan de lucht.

Luuk was een vrolijke, ondernemende baby die weinig sliep. Hij huilde vaak, alsof hij zich niet aan de slaap durfde over te geven. Wanneer hij ’s nachts wakker werd nam ik hem bij me in bed. Dan sliepen we eindelijk in. Luuk ontwikkelde zich erg vlot. Voor zijn eerste verjaardag kon hij al lopen en hij had al vroeg een grote woordenschat. Tijdens zijn spel leek hij echter maar kort geboeid door alles.

Op de peuterspeelzaal signaleerde men dat Luuk zich anders ontwikkelde dan zijn leeftijdgenootjes. Luuk had intussen een zusje, Myrthe, en ik begon ook wat verschillen op te merken. Toen Luuk naar de basisschool ging, werd ik onzeker. Waarom had ik dat niet bij zijn zusje, die moeizame gesprekjes met leerkrachten, het ongevraagd maar goedbedoeld advies van moeders? Regelmatig zag ik me in een positie gedwongen waarin ik Luuk verontschuldigde en zijn gedrag probeerde uit te leggen. En dan het verdriet wanneer uitnodigingen voor kinderfeestjes uitbleven,“Luuk mag niet komen van mijn moeder, ze vindt hem te druk!”

Uit privacyoverweging zijn de namen fictief.

Geschreven door Jeanet, november 2009.
Eindredactie PeuterPlace.nl